6 Ağustos 2018

İki Kalp Arasındaki En Kısa Mesafe: TEBESSÜM

Bazı insanlar vardır. Sizi A noktasından B noktasına götürmek ister. B noktası çok da güzel bir yerdir belki. Sizi orada görmek istiyordur. Sizin iyiliğinizi istiyordur yani. Oranın size, sizin oraya… birbirinize çok yakışacağınızı düşünüyordur.

Ama sizin orada olmak isteyip istemediğinizi zerre önemsemez. Hayalinde yarattığı güzelliğin peşindedir o. O güzel görüntüyü gerçek kılmak olur bir süre sonra tüm amacı. Kendi de farkında değildir bunun, ne hazin… Üstelik bir de sizi o bulunduğunuz A noktasından almak ve laps diye B noktasına kondurmaktır planı. O zaman A noktasındaki siz olarak B noktasında olursunuz. İkliminden koparılıp bambaşka bir iklime götürülmüş bir çiçek gibi. Oysa günün birinde B noktasında var olacaksanız bile, katedeceğiniz yol mühimdir. O aradaki yolu tecrübe etmeniz gerekir. O yolun size katacaklarıyla değişmiş, dönüşmüş, özü yine aynı belki ama yavaş yavaş başka iklimlere uyum sağlamış bir siz olarak yaşayabilirsiniz ancak B noktasında çünkü. İnsanlar yolların kıymetini hiç bilmiyorlar…

Bir de başka bazı insanlar vardır. Onlar da sizi B noktasında görmekten mutlu olacaklardır ve en az diğer bazı insanlar kadar istiyorlardır bunu. Ama onlar sadece sırtınıza şöyle bir “hadi” manasında vururlar hafifçe. Arkanızdan su döker gibi… Hatta bazen tutarlar elinizden, sizinle birlikte yürümeye başlarlar yolu. Yolun uzunluğu, yolun yalnızlığı sizi korkutur bazen çünkü. Görürler bunu. Bisiklet sürmeyi öğretirken ilk denemede selenin arkasından tutan bir “şefkat” gibi yaklaşırlar size.

İşte onlar, çok güzel insanlar be! Hep var olsunlar.
Yolda yürürken birden durup gökyüzüne bakanlar…
Herkesin üzerine basıp geçtiği küçücük kaldırım boşluğu çiçeklerini görenler…
Siz tam telaşlara kaptırmak üzereyken kalbinizi, başlarını hafifçe eğip şefkatle gülümseyenler…
Siz, kendinizden başka her şeyi anlatırken mütebessim bir ifadeyle, “Peki ama sen nasılsın?” diye soranlar…
Canınız acırken, canınızı acıtanlara öfkelenmek yerine kalbinizle ilgilenen, yaranıza üfleyenler…
Hüznünüze bir çayla eşlik edenler…
Mesafelerle, miktarlarla, sayılarla ölçülebilen her-ne-iselerle değil, hislerle ilgilenenler…
Hep var olsunlar.

Elif Nihan Akbaş

Eleştiri ,
2 Yorum
  1. Ena, ne güzel tebessüm oldun.🍀🌸

  2. Tebrikler çok güzel bir yazı

Lütfen Yorum Yapınız

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir